Continue Reading
Posted in News

”ကို…ဖူးဝေ…ဖူးဝေကလေးမယူချင်သေးဘူး”ဆိုပြီးပြောရင်းအသံလေးသိမ်ဝင်သွားပြီးငိုပါလေရော။ ကျွန်တော်လည်း”အင်းပါ…ဖူးဝေသဘောအတိုင်းပါ.”ဆိုပြီးသူ့ကိုထွေးပွေ့ထားပေးလိုက်တယ်။ အဲဒီညမှာ

Continue Reading
Posted in Knowledge

မင်း စားချင်တာ မုန့်ဟုတ်လို့လား တခြား တခုခုဖြစ်နေမလားမမထင်နေတယ် ဒို့လဲ ဝေးးနေတာကြာပီနော် မင်းမမ ကိုစိတ်တိုင်းးကျအောင်

Continue Reading
Posted in News

အပြင်ဘက် လူသွားလမ်းတွင် ထွန်းထားသော မီးချောင်းအလင်းရောင်က အခန်းအပေါ်နားကာထားသည့် ခြင်လုံဇကာမှတဆင့် အခန်းထဲဝင်နေသည်။ ဒီတော့ အခန်းထဲတွင် ထင်းထင်းလင်းလင်းကြီးမဟုတ်သည့်တိုင် သဲသဲကွဲကွဲတော့မြင်နေရသည်

Continue Reading
Posted in News

ဟိုတယ်ကို အပြန်လမ်းမှာ အုန်းတောလေးကို ဖြတ်ကြရသည် ။ အုန်းတောထဲမှာ မှောင်နေသည် ။ မိုက်ကယ်က မေစိမ်းကို ဖက်ပြီး အုန်းပင်တပင်ရဲ့ ပင်စည်မှာ မှီချလိုက်သည် ။ “ ဟိတ်ကောင်လေး..လူတွေ မြင်ကုန်မယ်နော်…” “ မမြင်ပါဘူး..မမ…မှောင်မဲနေတယ်….”

Continue Reading
Posted in News

ဟဲ့ မိဝေ အိပ်တော့မှာလားအေးပ အိပ်ရုံရှိတော့တာပဲလေ မနက်စောစောထ မြန်မြန်အလုပ်ပြီးတော့ မြန်မြန်ပြန်ရတာပေါ့ ဟုတ်ဘူးလားအေးပါအေးပါကဲကိုယ့်အခန်းကိုယ်ပြန်ကြွတော့ကြွဘူး တူတူအိပ်မို့ဘာာာဟီးဟီး။

Continue Reading
Posted in News

နောက်နေ့တွေ ကောသူတို့ကလာအုံးမှာလာလို့ အိချောကိုမေးလိုက်တာ ကိုကြီးနှင်မထုတ် သရွှေ့လာဦးမှာတဲ့ ။ဟာဒါဆို အားဆေးလေးဘာလေး ဆောင်ထားအုံးမှပါ လို့တွေးရင်း

Continue Reading
Posted in News

အတန်ကြာအောင် အနမ်းရေယာဉ်ကြောတွင် မျောနေခဲ့ပြီးတော့မှ သူတို့၏ မျက်နှာနှစ်ခုတို့သည် တစ်ဦးကို တစ်ဦး တပ်မက်စွာ ကြည့်ရင်း ခဲခွ ွာသွားလေ တော့သည်။ “အိပ်ခန်းထဲ သွားကြမယ်ကွာ . . ” တိုးလွန်းသော ခင်မိုးလွင်၏ အသံလေးမှာ တုန်ခါ၍နေသည်။

Continue Reading
Posted in News

အဆောင်ရဲ့ အစောင့်နဲ့ဖြစ်မိလိုတော့ နှမျောမိတယ် ဒါပေမဲ့ ကျမရဲ့ ဆန္ဒကို ဖြည့်စီးပေးလို့ ကျေးဇူးပဲ တင်ရမလိုပါပဲရှင်

Continue Reading
Posted in News

အား….အင်း….ခပ်နာနာလေးရိုက်ပေးပါ….. ။ သူမသတိလက်လွတ်တောင်းဆိုနေသည်။ ကြာညိုလည်း အနည်းငယ်အားထည့်ကာ ရိုက်ပေးလိုက်သည်။ မကြာလင် သူမလဲ မြမြဦးလမ်းစဉ်လိုက်သွားသည်။ သက်ဆိုင်ရာ အမျိုးသားနှစ်ဦး ထိုင်ရမှထလာသည်။ ကြာညို သူမတာဝန်ပြီးပြီမို့ ထိုအခင်းအကျင်းကို ကျောခိုင်းကာ သူမအခန်းဆီပြန်ခဲ့သည်

Continue Reading
Posted in News

ရွှေပိုးအိမ် စိတ်တွေ ကတုန်ကယင် ဖြစ်သွားသည်။ “အာ .. ဆရာ .. မလုပ်နဲ့ .. စာကြောင်းပေကြောင်း ဆွေနွေးနေတာ ဒါမျိုး မလုပ်နဲ့” (ကိုယ်ကလေးကို တွန့်၍ ရုန်းပေမယ့် ဦးရဲသူက သူမလက်တွေကို ချုပ်၍ ဖိထားရာ ရုန်းထွက်လို့မရချေ) “တကယ်တော့ မင်း ရေးတာ ကောင်းပါတယ် .. ဒါပေမယ့် ဖီလင်မပါသလိုပဲ .. စာအဖြစ်ရေးနေတယ်ဆိုတာပဲ ရှိတယ် .. စိတ်လှုပ်ရှားမှု မရှိဘူး .. မင်းရဲ့ဘဝလိုပဲ ပေါ့ရွှတ်ရွှတ်ဖြစ်နေတယ်” ဒီစကားက သူမရင်ထဲကို ကိုင်လှုပ်လိုက်သဖြင့်